Uitgraven en een nieuwe betonvloer aanbrengen

2 tot 20 maart 2005

020305: De mannen van BreakDown graven mijn keuken nog eens verder af. Zover, dat nu toch écht het grondwater bereikt wordt. Stutconstructies (zie boven) moeten voorkomen dat de muren in elkaar gaan klappen.

2 maart 2005: SNEEUW!!

De palen zijn van voetjes voorzien, die in de betonvloer worden opgenomen (foto links). Ondertussen geven grote gele kruisen de plaats van de kassen aan, die gemaakt moeten worden (foto boven).

Grote muizen opeens in het Polderhuis. Op de hoekpunten zijn grote gaten verschenen, om straks de 'dodebedden' doorheen te steken: dat moet de tijdelijke draagconstructie zijn die het huis moet opvangen zolang de constructie-vloer nog niet klaar is.

En rondom zijn flinke rechthoekige gaten uitgeslepen en -gehakt, onderin de muur. Hierin loopt straks de betonnen constructievloer in door. De 'tralies' zijn stempels, die de muren ter plekke opvangen. Ik neem aan dat ze ook mee worden genomen in de constructievloer.

Linksboven één van de bikkels van BreakDown: de duizend-dingen-doekjes onder de slopers. Ze hakken, boren, graven, harken en slepen.

Daaronder de schoorsteen, met drie gaten erin geboord, waardoorheen de 'dodebedden' zijn gestoken. Die moeten de drukbelasting van de schoorsteenkolom verdelen over een grotere oppervlakte.

7 maart: de trap is weg, want er is een werkvloer van cement gestort die moet drogen. Ik zit noodgedwongen opgesloten. Niet zo erg, want mijn kop zit vol snot. En zoals Arjan het uitdrukt: 'Beter je huis vol cement, en je kop vol snot, dan andersom'.

9 maart 2005: Marcel Bergsma begaat een 'doodzonde': purschuim in mijn huis. Aaaargghh.

Pompen! Het grondwater staat aan de achterkant net boven de net gestorte werkvloer van cement. Dat droogt niet lekker. Dus maar even pompen. Niet dat je het écht droog krijgt... Maar vochtvreters zijn weer wat duur.

Ondertussen is het betonijzer gearriveerd. Donderdag komt de betonvlechter. Een mooi ambacht!

Op mijn aanwijzingen heeft Marcel Bergsma nog even een pvc-pijpje door het oude rioleringsgat geleid. Die komt nu direct handig van pas, want er moet gepompt worden, om het cement van de werkvloer een beetje droog te houden.

Dodebed in één van de hoeken. Wordt straks onderdeel van de constructievloer.

Donderdag 10 maart gaan de betonvlechters aan het werk. In een halve dag ligt er een fijn vlechtwerk van staal.

Wel een beetje ruig en woest af en toe: de watermeter is ruwweg schuin omhoog getrokken om plaats te maken voor het vlechtwerk. Zo schuin, dat de zaak nu lekt. Kijk, dát vind ik nou weer een beetje beunhazerij. In overleg met Marcel vinden we een oplossing.

Marcel Bergsma plaatst op zondagochtend het zijraam terug. Langzaam keert de normaliteit terug. Ik kan mijn ramen gaan wassen!