Op naar nieuwe palen:
14 mei 2003 tot 20 januari 2005

20 januari 2005 - Eindelijk, eindelijk: de financiering van de tweede fase van de renovatie van het Polderhuis is rond. Vanmiddag zat ik bij mr. Timmers van Actus Notarissen voor het tekenen van de acte. We kunnen verder!

Met Kakes BV maak ik de afspraak om op 14 februari te beginnen. Dat geeft me net voldoende tijd om de begane grond leeg te ruimen, en wellicht ook om alternatief onderdak te vinden.

19 januari 2005 - Van Hilten heeft een de bouwvergunning aangevraagd voor de nieuwbouw achter het Polderhuis. En zeldzaam uitgebreid gedocumenteerd, inclusief zijn eigen visie op het te bouwen object én op zijn omgang met de buurt. Een deel van de bouwtekeningen vind je hier. De geplande voorgevel (zie de tekening hiernaast) wordt uitgevoerd in drie grijstinten zink, die ten opzichte van elkaar vijf centimeter verspringen. Dat idee is geïnspireerd op een theatergordijn. Het nieuwe gebouw zou op die manier als achtergrond voor de 'hoofdrolspeler' het Polderhuis moeten fungeren. Vandaar ook de titel 'Mr. Backdrop', die de architecten Angie en Elsbeth voor dit ontwerp muntten.

16 januari 2005 - Terug van een enerverende vakantie in Kenia. Nairobi schijnt een waanzinnig onveilige stad te zijn, maar terwijl ik daar verbleef, werd er bij mij thuis ingebroken. Een onverlaat had ’s nachts maar liefst drie ruiten ingeslagen om mijn platte beeldscherm te kunnen jatten. En omdat die aan de ketting lag, had hij behoorlijk wat tijd nodig, en maakte hij nogal wat lawaai. Buuv’ José werd wakker, keek om te zien of het in dit geval eens geen crime passionelle was, en belde 112. Politie was snel ter plekke en greep de dader in zijn kraag, en het beeldscherm uit zijn fietsmandje. Het scherm kon ik deze zondag, na het doen van aangifte, weer meenemen. Leve José, leve de politie én leve Annemieke, die na ontdekking van de kraak ook de politie belde, die toen nog van niks leek te weten en doodleuk sporenonderzoek kwam doen, terwijl de verdachte op heterdaad betrapt was.

1 december 2004 - Het saneringsplan is goedgekeurd (had ook niet anders verwacht). De eennalaatste hobbel om aan de slag te gaan met de fundering is geslecht.

24 november 2004 - Vanavond had Johan van Hilten van Vandebouw BV een buurtbijeenkomst belegd bij Catering Festijn, om zijn plannen met het terrein achter het Polderhuis met de buurt te bespreken. Voorwaar een unicum: een projectontwikkelaar die de dialoog zoekt met de buurt, in plaats van dat hij gewoon de boel erdoor drukt.

Een interessante, en bij gelegenheid vurige avond, waar de meningen over de nieuwe plannen sterk verdeeld bleken. Maar ook een avond waarop weer bleek dat er in deze buurt strijdbare, maar tegelijk redelijke én leuke mensen wonen.

Van Hilten, samen met Martin Frickus en hun architecten Angie Abbink en Elsbeth Falck hebben 'Mr. Backdrop' gepresenteerd. Een plan voor een 14,5 meter hoog gebouw achter het Polderhuis, dat als een soort toneelgordijn moet fungeren voor de 'hoofdrolspeler' het Polderhuis. Zie ook de site van het architectenbureau AFUA (klik op 'werk' .. 'mr. backdrop'). De voorgevel van deze mijnheer Achterval is wel heel speciaal: een zink-constructie, die een verticaal reliëf geeft en op die manier een soort gordijn moet suggereren.

Afhankelijk van welk plaatje je ziet, word je er warm of heel koud van, dat bleek wel op deze avond. Buurvrouw Ingrid drukte het kernachtig uit: 'Dit gebouw praat op alle manieren, in vorm, in grootte en in kleur, en dreigt daarmee het Polderhuis te overstemmen.' En dat terwijl het juist de ambitie van Van Hilten en de architecten is om een achtergrond voor het Polderhuis te creëren, die dat monumentale pandje éxtra in de schijnwerpers zet.

Het zijn zo van die tegenstrijdigheden, die de gemoederen niet onverdeeld lieten die avond. Is het nu wél of niet terughoudend? Is het wel of niet bewust somber? Overstemt het blok het Polderhuis, of creëert het juist een prachtig contrast waardoor dat oude pandje beter uitkomt?

Reden genoeg voor Van Hilten om alvast een speciale busexcursie aan te kondigen voor de buurt naar de zinkfabriek Nedzink om een proefopstelling te gaan bekijken. En petite comitée stelden we het al vast aan het einde van de avond: het betere buurtfeest laat je organiseren door een projectontwikkelaar ;-) .

Natuurlijk was de hoogte en de uitvoering voor sommigen echt een probleem. Achterbuurman Joop drukte het het kernachtigst uit: 'Er zijn hier twee gebouwen, en één daarvan past er niet. Of het nieuwe bouwblok, of het Polderhuis.' Hij zag het helemaal niet zitten: begreep best dat er vanwege het geld iets hoogs gerealiseerd moest worden, maar was het er volstrekt niet mee eens: 'hier gaan we spijt van krijgen.' Zijn vrouw José vulde aan, dat zij juist hier was komen wonen, omdat ze uitzicht had op het Polderhuis. Dat zou nu teniet worden gedaan door dit bouwblok.

Er waren ook andere geluiden. Buurman Huib vroeg wat die appartementen moesten gaan kosten. Hem leek het wel wat! En ook 'grote gebouwen verslinder' Arjan was dubbel: spannend plan, maar wel een blok voor mijn huis.

Architecten Angie en Elsbeth deden hun uiterste best om te luisteren en uit te leggen. En naarmate de hapjes en drankjes van Rivka vorderden, werd de discussie allengs gezelliger, en minder confronterend. Uiteindelijk, toen de organisatoren al lang en breed waren vertrokken en we nog de laatste staartjes witte wijn aan het wegwerken waren, kwamen Klaas en Judith nog aanzakken. Te laat! Maar ja, Judith was dan ook een van de mensen die in de Oekraïne de verkiezingen had waargenomen voor de OVSE en ze had vastgezeten in de file naar Kiev. Ook een excuus...

Door Rivka naar buiten gegooid, bepaalden wij onze gezamenlijke strategie voor de komende tijd. Een duidelijke win-win strategie, zoveel kan ik wel verklappen!

16 november 2004 - Martin en ik bespreken 's middags allerlei zaken die de renovatie betreffen. Er moet nog zoveel gebeuren! We hebben speciale aandacht voor de isolatie en verwarming van het Polderhuis. Ik had al een voorstel van Warmteplan BV, met warmtemuren i.p.v. radiatoren, maar Martin gaat nog een stapje verder. Je moet namelijk niet denken in termen van 'Heizung' (verwarming), maar in termen van 'Wärmetemperierung'. Dat is een volslagen ander concept. In het normale verwarmingsparadigma sluit je je hele huis zo goed mogelijkaf met isolatiemiddelen, en vervolgens ga je het verwarmen. Bij Wärmetemperierung gaat het veel meer om het geheel van verntilatie, verwarming en isolatie: je sluit de boel niet af, maar zorgt dat de vocht- en tochtregulatie goed is. Vervolgens houdt je het huis standaard op zo'n 18˚C via warmtemuren, zonder excessieve isolatie (die ook ruimte kost). Doordat het om stralings- in plaats van convectiewarmte gaat is die 18˚C prima als comforttemperatuur: je warmt de ruimte direct op, in plaats van de lucht boven de radiatoren te verwarmen, die dan via stroming langzaam mengt met de rest van de ruimte. Spannend! Volgens Martin is zo'n benadering heel goed toepasbaar in oude huizen als deze, die aan alle kanten kieren en gaten hebben. Voorzetramen is een idee, maar veel belangrijker is het in deze benadering om de luchtcirculatie weg te nemen, die door de kieren in die ramen wordt veroorzaakt.

Vervolgens creatief zitten puzzelen n.a.v. het bereikte resultaat gisteren in het overleg met Angie, Elsbeth en Johan. We komen tot de conclusie dat we in de hoogte van de nieuwe tussenbouw precies een badkamertje op de eerste verdieping kunnen realiseren als we een onconventionele constructie gaan gebruiken – in feite een hangende badkamervloer van staal, die van onderen zowel gedragen als verwarmd wordt door een aantal holle stalen pijpen. Op die manier kan een dragende en verwarmde vloer van maximaal 5 cm worden gerealiseerd! Werk voor de lokale smid.

Rond vieren neem ik afscheid van Martin. Op de terugweg laat hij zijn gedachten over de nieuwbouw gaan, en doet me daarvan de volgende dag kond via email. Wat is het toch prettig om zo'n kei van architect tot je beschikking te hebben!

15 november 2004 - Martin Breidenbach (mijn architect) is over uit Viersen voor topoverleg met Van Hilten c.s. én om de verdere renovatieplannen te bespreken.

Schattig: Johan van Hilten is het archief ingedoken en heeft allerlei oude plannen en tekeningen opgedoken, waaronder een vergunningaanvraag voor een hek!

Interessant gesprek ook, waarin de waarde van Martin weer eens dubbel en dwars werd bewezen. Onderdeel van het plan van Van Hilten is (weer) een uitruil van grond en een stuk nieuwbouw voor het Polderhuis. Allemaal zeker aantrekkelijk, maar hoe geef je die nieuwbouw precies vorm, zo dat het maximaal bruikbaar is? Martin en ik hebben wel zo onze ideeën, maar het moet constructief natuurlijk wel passen in de nieuwbouwplannen. Dat bleek lastig.

Na wat heen en weer geschuif, en flinke discussie over het architectonische concept, bevind ik mij in de eigenaardige situatie dat ik zit te marchanderen over vierkante meters en de architecten van Johan én mijn architect het over principes hebben waar ze niet aan willen tornen. Tsja. Principes zijn natuurlijk hét middel om een gereformeerde jongen als ik 'kalt zu stellen'!

Uiteindelijk komen we er op een creatieve en ingevende manier uit: ik mijn functies vlak achter mijn huis, zij de grenzen van het architectonische concept. Echt een constructief gesprek, zowel letterlijk als figuurlijk.

22 oktober 2004 - De nieuwe buren op Rustenburgerstraat 4 hebben een aanvraag voor een bouwvergunning ingediend. Opvallende ingrepen: een nieuw te bouwen trappenhuis achter rechts, een dakterras, én: een brandtrap van anthracietkleurig staal tegen de voorgevel (zie plaatje rechts). Of dat laatste nou zo'n goed idee is...

15 oktober 2004 - Wareco heeft het saneringsplan voor de afvoer van de grond onder mijn huis klaar. Die gaat nu de procedure in. Naar verwachting kost dat acht weken...

14 oktober 2004 - Nieuwe ronde, nieuwe prijzen. Er heeft zich een nieuwe eigenaar voor de garage achter het Polderhuis aangediend, Johan van Hilten van Vandebouw. Naar eigen zeggen per half november. Vanmorgen had ik een afspraak met hem en zijn architectes Elsbeth en Angie op het bureau van die laatsten aan de Oudeschans om hun plannen te bespreken.

Ze zijn al in een vergevorderd stadium, met tekeningen, maquettes en al. Er is goed nieuws en er is slecht nieuws (afhankelijk van de lezer):

Het goede nieuws is dat er nu eindelijk een ontwikkelaar lijkt te zijn die zich realiseert dat hij wel wat kan neerzetten, maar dat de omwonenden er vervolgens jarenlang mee moeten leven. En voor wie het een kwestie van beroepseer lijkt te zijn om dit soort ingewikkelde bouwprocessen op te lossen op een manier, die de betrokkenen blij achterlaat. Een goede en verstandige opvatting van ondernemerschap, vind ik.

Het goede nieuws is ook dat de architecten en de ontwikkelaar de recente historie nauwkeurig hebben bestudeerd en daar lessen uit hebben getrokken. En vervolgens behoorlijk nauwgezet hebben gekeken wat er binnen die spaghetti van rechten, emoties en regelingen nog te realiseren is op een manier die iets toevoegt aan de huidige stedenbouwkundige rariteit van dit perceeltje.

Het slechte nieuws –voor sommige buurtbewoners– is, dat er nog steeds een hoog bouwblok wordt nagestreefd, zij het dat dat blok zo'n drie meter lager wordt dan in het vorige plan. Dat maakt stedenbouwkundig een behoorlijk verschil, maar blijft de zon van de buren in de Kuipersstraat wegnemen.

En hoe ziet dat er dan aan de voorkant uit? Ik ga hier de details nu niet uitgebreid bespreken, omdat ik dat graag overlaat aan de bedenkers, die het plan binnenkort op een door hen te organiseren buurtbijeenkomst zullen presenteren. Ik kreeg op basis van de maquettes echter een goede indruk. Het is een stuk beter dan wat er eerder is bedacht, en het getuigt van een creatieve aanpak. Dat mag ik wel.

Allez, Is die Bos nu ingepakt door mooie maquettes en fraaie praatjes over buurtinspraak? Ja en nee.

Ja, omdat ik er zelf ontegenzeggelijk voordeel van heb als dit plan doorgaat. Een deel van de nieuwbouw kan bij het Polderhuis worden getrokken en geeft me de ruimte om functies als opslag en een badkamer eindelijk ordentelijk te regelen zonder de structuur van het Polderhuis aan te tasten. En ook van het gebruik van het plaatsje naast het Polderhuis als tuin word ik beslist niet slechter.

Nee, omdat ik tegelijkertijd vind dat nieuwbouw in de stad goed moet zijn, ongeacht de korte termijn voordelen van de huidige eigenaren. Bouwwerken staan meestal langer dan de mensen die ze gebouwd hebben. Dat schept verantwoordelijkheid. Datzelfde besef lijkt bij deze eigenaar en deze architecten een stuk meer aanwezig dan bij de vorige serie. Dat stemt in ieder geval hoopvol.

Overleg met de buurt vloeit uit zo'n houding logisch voort. En ik vind het dapper dat deze Van Hilten dat gesprek gewoon aangaat. Ook als hij weet dat hij het niet iedereen naar de zin zal kunnen maken...

Wordt vervolgd. Binnenkort dus een buurtbijeenkomst georganiseerd door een projectontwikkelaar. Het moet niet gekker worden :-)

12 oktober 2004 - Buitenantenne voor mijn wifi-router geplaatst. Bereik nu meer dan dertig meter. Genoeg om buuvjes Ingrid & Victorine aan de ADHD te krijgen.

Dankzij ADHD ook een interessante website bekeken over een toneelstuk in De Pijp. Klik op werk >> mr. backdrop.

12 oktober 2004 - Het wordt toch een lange procedure om een saneringsplan voor de grond onder mijn huis erdoor te krijgen. Maximaal dertien weken wachten dus. Ik had er al op gerekend.

7 oktober 2004 - Na bijna een jaar onderlinge radiostilte komt René van Wiltenburg langs met een kort, maar veelzeggend briefje, in reactie op een kattenbel van mij. We drukken allebei ons begrip voor elkaars standpunt en handelen uit. Zijn we nog boos op elkaar? Nee, niet meer. Twee mannetjes die op het schoolplein vrede sluiten...

22 september 2004 - Te vroeg gejuichd. Ik wist van een bodemonderzoek dat het stadsdeel in 1999 had laten uitvoeren rond het Polderhuis, en ik wist ook dat de grond hier ter plaatse vervuild was, maar hoe erg precies... dat wist ik niet. Stadsdeel vorige week gebeld, en heel accuraat geholpen door de ambtenaar bij de afdeling Vastgoed, die het rapport (zie rechts) vandaag tevoorschijn had weten te toveren.

Wat blijkt: de grond rondom het Polderhuis (voor en onder de garage) is zodanig vervuild (lood, arseen, PAKs... de hele santenkraam) dat er voor het projectmatig afvoeren van grond een saneringsplan noodzakelijk is. Een vergunningprocedure waar normaal 13 weken voor staat.

Een tegenvaller, maar dhr. Bergsma van Kakes heeft misschien een weggetje erlangs. Hij was ook al sneller dan ik achter de resultaten van dat bodemonderzoek gekomen, dus wie weet wat hij nog meer uit de hoed kan toveren.

Ondertussen staat het complete bodemonderzoek op Rustenburgerstraat 6 en 8 on line.

Een interessante vraag is wel of de vervuiling ook onder het Polderhuis zit. De troep is namelijk afkomstig van ophoging in de 19e eeuw. Dat zou dus heel goed gebeurd kunnen zijn nadat het Polderhuis is gebouwd. In dat geval maken we misschien een saneringsplan voor niks.

15 september 2004 - Nieuwe buren! Het huis op nummer 4 is eindelijk verkocht. En wel aan Mieke en Koert, die er gaan wonen en werken. 'Iets met kunst en media.' Dat wordt vast leuk. Welkom!

Ook een gewijzigde offerte van Kakes BV binnengekregen. Dat ziet er redelijk goed uit. Volgens Luuk van Beeren van deze aannemer kunnen ze half oktober aan de slag met de fundering. Twee weken later dan ik had gewild, dat wel. Maar over een maand geht's weer eens los!

9 september 2004 - In de voorbereiding voor het funderingsherstel ben ik ook al aan het nadenken over de manier waarop de boel verwarmd en geïsoleerd moet worden. Via de Twaalf Ambachten –een sympathieke club low-tech ontwikkelaars- terecht gekomen bij Mike Ruys van Warmteplan BV. Zij hebben allerlei materiaal en know-how in huis voor isolatie en warmtemuren volgens duurzaam recept. Jawel, wederom Isofloc, net als in mijn nieuwe kap.

Vandaag met Mike over de mogelijkheden gepraat. Het lijkt me spannend om met de modernste technieken op een duurzame manier mijn huis comfortabel te krijgen. Zonder steenwol, zonder gips, en zonder purschuim!

1 september 2004 - Luuk van Beeren van Kakes BV op bezoek om te praten over het funderingsherstel. Op advies van Martin Breidenbach laat ik alle parafernalia weg, zoals de isolatielaag en de afwerkvloer. Daarvoor gaat Martin nog een plannetje maken.

Aanpassen van de offerte is verder nodig omdat de eerste al een jaar oud is. Dat vergt een prijsindexering. Het is nu een kwestie van vertrouwen of Kakes me nu niet het vel over de neus trekt. We lijken er echter open genoeg over te kunnen praten. Dat komt wel goed.

8 juli 2004 - Joho. Het stadsdeel heeft mijn subsidieaanvraag van juni vorig jaar eindelijk goedgekeurd. Subsidie die ik ovreigens pas over 15 jaar krijg, maar dat is een detail. Ik ka nu verder met het funderingsherstel van het Polderhuis. Direct maar met de beoogde aannemer gebeld.

7/8 juli 2004 - Als nu mijn zolder niet is ingewijd. Vijftien tieners [mag je dat woord nog gebruiken?] vierden de 15,95e verjaardag van buurmeisje Victorine onder mijn prachtige Duitse kap met een 'slaap'-feestje. Waarschijnlijk heeft het populierenhout nog niet eerder op één avond zoveel filosofische gesprekken gehoord en verliefde blikken gezien.

Om de pret niet te drukken verbleef ik zelf maar even elders...

7 juli 2004 - Oude buurtvriend Poyraz komt aanwaaien uit Parijs, met zijn nieuwe liefde Sevgi uit Turkije. Hun liefde voor de literatuur delen ze met elkaar en met de wereld: zie de site van Poyraz en de site van Sevgi. Kennis van het Turks aanbevolen :-)

7 juli 2004 - Het huis van Willy van Oostveen op nr 4 blijkt toch niet verkocht aan die wijnhandelaar. Een hele reut jonge starters op de woningmarkt kwam langs om rond te kijken. En omdat Bero zijn deur ook open liet staan, dachten ze dat zijn keuken er ook bij hoorde.

1 juni 2004 - Ah, dat is nou aardig van de Rabobank. Een tijdje geleden meldde mijn gewaardeerde Vocoza-voorzitter Michel dat hij wist dat ik een hypotheek bij de Rabobank had lopen. 'Hoezo?' Wel, er was een advertentie in het Parool verschenen van Rabobank Amsterdam met foto's van allerlei huizen, waaronder die van mij. Michel had geconcludeerd dat ik dus een hypotheek had bij de Rabo (wat klopt). Ik, nieuwsgierig, bellen met de Rabobank. 'Oh, was u daar niet van op de hoogte?', 'Nee, niet echt, en het is wel een beetje vreemd als een bedrijf zijn eigen klanten zonder toestemming in de krant zet, niet?'. Dat was wel zo. Communicatie-dame erachteraan. 'Nee, haastwerk, er was geen toestemming gevraagd. Sorry, sorry.' 'Maar kunt u een exemplaar van de advertentie opsturen?'. Nou dat kon wel.

En waratje: vandaag een koerier met een pakje van reclameburo Ubachs Wisbrun. Een fantastisch ingelijste versie van de advertentie, uitgedraaid op een dye sublimation printer. Mooie lijst!

Errug netjes van de Rabobank, helemaal nu ik zie dat de bijgaande tekst én de foto's helemaal niet suggereren dat er een hypotheek bij de Rabo op het Polderhuis rust. De kop luidt: "Het Amsterdamse huis waar wij geen hypotheek voor hebben, moet nog gebouwd worden."

Hartstikke leuk om het Polderhuis in één advertentie geassocieerd te zien worden met zulke illustere panden als Felix Meritis (onderkomen van onder meer Felix & Sofie), krakersbolwerk Vrankrijk, en het schone metselwerk van de Berlagebuurt in de Zuid-Pijp. Allemaal panden, die beslist niet met een hypotheek van de Rabobank gefinancierd zijn :-)

Dankjewel, Rabo! Als dank, hierbij de advertentie als pdf-file. Leuk zoekplaatje. De eerste die alle huizen goed weet te lokaliseren krijgt een originele 19e eeuwse Polderhuisdakpan van me (winkelwaarde € 200).

29 en 30 mei 2004 - En ja, als je dan toch gepromoveerd bent, kun je je weer wijden aan wat écht belangrijk is :-) Zoals de voorbereidingen voor het schilderen van de dakgoot. Dat hing al sinds de renovatie van de kap, maar ik kwam er niet aan toe. Gernot, de Oostenrijkse dakloze, had al het nodige gedaan vorig jaar, maar hij had het nog lang niet afgemaakt. Dus de ladder op, en schuren, vullen, en schoonmaken. Als het weer mee zit kan er ook nog een laagje van die uitstekende Cetabever High Solid UV op, spul dat ik er zeven jaar geleden ook op smeerde en er nu nog steeds goed uitziet.

25 mei 2004 - Oh Lordy, ik ben dr. geworden. Een vlekkeloze promotie op de VU, vervolgens een spetterend feest in de Oranjerie, en daarna samen met Annemieke bij verrassing door mijn paranimfen ontvoerd naar Wijk aan Zee. Gedwongen twee dagen vrijaf. Wat lekker is dat, zeg! Mijn laatste echte vakantie dateert ook alweer van een jaar geleden, en die duurde ook maar een week... Yippie!

11 mei 2004 - Post van het stadsdeel. Het Dagelijks Bestuur van het stadsdeel heeft de bouwvergunning van René van Wiltenburg ingetrokken na advies van de Commissie van Beroep op het bezwaar van buurman Arjan van Ommen. Het enige bezwaar van hem dat er echt toe deed was de hoogte van het gebouw in relatie tot het ontbreken van een lift. Het gebouw was volgens het Bouwbesluit 60 centimeter te hoog om zonder lift te kunnen. Bouwkundige Ronnie Elbers schijnt op 13 februari nog een fax te hebben gestuurd met het voorstel het bouwwerk 60 cm te verlagen, maar de commissie meende dat dit zodanige constructieve consequenties had, dat daarvoor een compleet nieuwe bouwvergunning moet worden ingediend. Ergo: de kolos van Rustenburgerstraat 6 is voorlopig van tafel. Er is geen bouwvergunning meer.

8 mei 2004 - De buren Robanus Maandag fietsen langs om me te feliciteren met mijn aanstaande promotie op 25 mei (zie www.brambos.nl). Niels en Han hebben een tijd geleden een fotosessie van mijn huis gemaakt voor een fotowedstrijd van de Open Monumentendag. Geen prijs, wel mooie foto's, die ik van ze krijg! Een selectie staat hier rechts.

mei 2004 - Het huis van buurvrouw Willy van Oostveen op nummer 4 staat in de verkoop (klik hier). € 325.000 euro. Wie worden mijn nieuwe buren?

6 mei 2004 - De landmeters van het kadaster komen om de definitieve grenzen van mijn perceel en de rest van de grond van René/Douwe vast te stellen. Douwe ter Keurs komt ook opdagen. We zijn er vrij snel uit hoe de grenzen precies lopen en welke muur nu van wie is. Douwe belooft snel met meer nieuws te komen over de plannen achter. Maar ach, hij belooft al vijf maanden dat hij over twee weken uitsluitsel geeft… Hij heeft iets met twee weken.

18 maart 2004 - Douwe ter Keurs is even langsgeweest om duidelijkheid te scheppen over de plannen met de zooi achter het Polderhuis. Voor mij wel belangrijk, want mijn volgende stappen in de renovatie hangen nauw samen met wat daarachter gebeurt.

17 maart 2004 – De behandelend ambtenaar van het stadsdeel is het eindelijk gelukt om een beslissing te forceren aangaande de afhandeling van de subsidie voor de renovatie van de kap. Die lag al tijden tussen wal en schip, door onduidelijkheden over de bevoegdheidsverdeling tussen het Bureau Monumentenzorg en het Stadsdeel. Het werd wel tijd, want deze subsidie (die pas over 15 jaar wordt uitgekeerd) kost me gewoon geld, zolang het geld niet wordt vrijgegeven aan het Nationaal Restauratie Fonds.

12 maart 2004 – Uitstapje met Annemieke naar Viersen. Martin en Cornelia organiseren weer één van hun fameuze huisconcerten in het Tho-Rieth-hof, de 17e eeuwse boerderij, waarin de familie Breidenbach woont. De jazz-formatie Michalke 06 maakt er een bijzonder avond van. Verder veel 'Kunsten gemacht' met Antonia en Claudius.

11 maart 2004 - Het is stil aan het front. Gelukkig maar, want ik heb wel wat anders aan mijn hoofd. Wel krijg ik vandaag eindelijk het besluit van het ministerie van VROM op mijn bezwaar tegen het afwijzen van de energiepremie voor de isolatie van mijn dak. In een uitgebreide brief geven ze er blijk van dat ze zich in de zaak hebben verdiept. Op zich kunnen ze mij de subsidie op formele gronden nog steeds weigeren, maar om redenen van billijkheid kennen ze me uiteindelijk tóch de subsidie toe. De brief, die Martin had geschreven, waarin hij aangeeft waar de vertraging met de oplevering vandaan kwam, heeft daarbij een grote rol gespeeld. Dat is in ieder geval één procedure die afgerond is...

18 Februari 2004 - Hela, hola. Gerson Alvarez, potentieel koper van de garage achter het Polderhuis sinds november 2003 duikt weer op om een partner (?) de ingewanden van dit object te laten zien. We hebben nu dus een échte eigenaar (Van Wiltenburg), een toekomstig eigenaar met recht van koop (Ter Keurs) en een potentiële koper (maar van wie?)... Alvarez ontwijkt charmant mijn nieuwsgierige vragen.

13 Februari 2004 - Naar aanleiding van een eerder mailtje van mij aan de wethouder over die verdwenen zienswijzen krijg ik een uitermate bevredigende brief van het stadsdeel, waarin wordt uiteengezet wat er gedaan is om uit te zoeken wat er precies gebeurd is en –belangrijk– hoe het stadsdeel zo'n incident in de toekomst denkt te voorkomen. Het komt er op neer dat de registratie van binnengekomen zienswijzen los staat van de dossiervorming: daardoor kan het gebeuren dat zienswijzen wel 'geboekt' worden, maar vervolgens toch kwijtgeraakt. Stadsdeel gaat nu kopieën van zienswijzen bij de postregistratie bewaren tot de vergunning onherroepelijk is geworden. Lijkt me handig. Chapeau voor het stadsdeel.

5 Februari 2004 - De buurman met zijn drukke baan bij KPMG en de zwarte Audi die hij naast het Polderhuis parkeert hoopt op een vermelding op deze website. Bij deze!

23 Januari 2004 - Hoorzitting van de commissie van beroep, aan de Koninginneweg in Zuid. Aanwezig naast de commissie: dhr. Post, van het stadsdeel, Arjan van Ommen (indiener van het bezwaar), Ronnie Elbers (de bouwkundige die het plan ooit heeft ingediend namens René) en ik. Geen eigenaar te bekennen dus.

Het wordt een leerzame ochtend. Petje af voor de commissie en met name de voorzitster die als een soort Wouke van Scherrenburg constant kritische vragen op een bijzondere tong-in-cheek manier afvuurt op met name de vertegenwoordiger van het stadsdeel. Deze heer Post zit er ook maar mee: hij werkt pas sinds december voor het stadsdeel en kent duidelijk de ins en outs van het plan niet.

Het juridisch meest prangende bezwaar van Arjan van Ommen blijft in ieder geval overeind tijdens de sessie: volgens het bouwbesluit moet er een lift in dit gebouw zitten, omdat de hoogste verblijfsruimte precies 10 cm hoger ligt dan de norm voor een lift voorschrijft. Daarnaast lijkt het er op dat het plan getoetst had moeten worden aan de Monumentenvergunning, wat niet is gebeurd. En tot slot bestaat er onduidelijkheid over de invulling van het achtergedeelte, dat op het plan als 'onveranderd' staat aangegeven, maar waarin tegelijkertijd een schuifpui is ingetekend. Dat achtergedeelte mag alleen blijven staan vanwege het overgangsrecht: volgens het bestemmingspolan mag daar nl. helemaal niet gebouwd worden, omdat het achter de binnentuinengrens ligt. De juridische vraag hier is vooral: moet hier een aparte bouwvergunning voor worden aangevraagd, en waaraan moet deze dan worden getoetst?

Al met al lijkt het erop dat Arjans bezwaar op punten hout snijdt. Wat dat betekent hangt natuurlijk af van het advies van de Commissie aan het Dagelijks Bestuur van het stadsdeel, en het besluit dat het DB daarop vervolgens neemt. Intrekking van de vergunning zou op zijn minst gezichtsverlies voor het stadsdeel betekenen, en mogelijk zelfs een schadeclaim van de vergunninghouder of de huidige eigenaar. Zeven maanden na dato een vergunning weer intrekken omdat je als stadsdeel duidelijk niet goed getoetst hebt (en zienswijzen bent kwijtgeraakt) kan natuurlijk niet zomaar....

Maar gezien de desinteresse van de eigenaar is het maar de vraag of het daarvan komt. Voorlopig staat er nog geen blok van zeventien meter hoog achter het Polderhuis.

18 Januari 2004 - Ik doe de brief die Martin Breidenbach heeft gecomponeerd op de bus naar het Ministerie van VROM. Ik ben al maanden in de slag met ze over de Energiepremie voor de isolatie van het nieuwe dak. Omdat het contract in 2002 is getekend, maar de rekening pas in juli 2003 kwam vanwege alle vertragingen lijk ik buiten de boot te vallen, omdat ik noch voor de regeling van 2002 noch voor die van 2003 in aanmerking kom. Mijns inziens een volstrekt ambtelijke redenering, maar ja, de regeltjes, hè? Het is me weer eens te meer duidelijk hoezeer je tegenwoordig hooggeschoold moet zijn, tijd moet hebben, en over een fax en internet moet beschikken om van allerlei regelingen gebruik te kunnen maken. Zo komen de subsidies weer terecht bij diegenen die al een hoge opleiding en (vaak) dito salaris hebben.

17 Januari 2004 - Feest in het Polderhuis. Vriend Paul Pestman en ik vieren allebei hun verjaardag. Het hele huis is in gebruik, tot diep in de nacht. Arjan Spit is net terug uit Kenia, en Martin Breidenbach komt helemaal uit Viersen om een biertje mee te pakken. Van Annemieke krijg ik niet alleen een set kaarsenstandaards voor op zolder, die deze een nog liturgischer karakter geven dan deze ruimte al heeft, maar ook een eerste zet voor het inhuren van een schoonmaakster... Niet zo'n gek idee, zeker niet na een feest als dit.

14 Januari 2004 - Brief op de mat van het stadsdeel. Er blijkt een hoorzitting aan te komen op 23 januari naar aanleiding van het bezwaar dat buurman Arjan van Ommen in mei (!) 2003 had geschreven bij de vergunningverlening voor het nieuwbouwblok achter het Polderhuis. Omdat ik ooit ook een zienswijze heb ingediend krijg ik ook een uitnodiging. Het stadsdeel op zijn smalst: zeven maanden na dato komt er een reactie op Arjans bezwaar. En wat erger is: de in december 2002 al door hem ingediende zienswijze (dus voordat de vergunning was verleend) was gewoonweg zoekgeraakt, net als –blijkt later– de zienswijze van een aantal mensen uit de Kuiperstraat. Dat werd de indieners van die zienswijzen in mei 2003 meegedeeld per brief, inclusief een kopie van de vergunningverlening. Kortom: het stadsdeel wist wel dát er zienswijzen door deze mensen waren ingediend, maar was de zienswijzen kwijtgeraakt...

1 Januari 2004 - Als de nieuwe dakloze weg is uit de schuur zet ik een nieuw slot op de deur van de garage. Even later komt hij terug en begint me zeer agressief verbaal (en in het Duits!) te bejegenen. Ik voel me dermate bedreigd dat ik er de politie bij haal. Ook buurman Gerson schiet samen met vriend Hette te hulp. Na lang op hem inpraten, slagen de politieagenten erin de dakloze uit de garage te krijgen en geven hem aan dat hij zijn dreigementen voor zich dient te houden. De volgende dag zet ik wederom een nieuw slot op de garage. Ik heb even mijn buik vol van ongenode gasten achter mijn huis. Word ik nou ook al zo'n asociale eigen-woning bezitter??

December 2003 - Een nieuwe dakloze die zich in de schuur heeft gevestigd. Ditmaal een veel agressiever type dan de vorige keer. Ik vertrouw de boel niet, zeker niet als hij zelf sloten op de deur gaat zetten.

25 november 2003 - Gesprek met Douwe ter Keurs op zijn kantoor in de Prof. Tulpstraat, samen met zijn architect Hans Kerkhof (?). Douwe maakt duidelijk dat hij overweegt het plan van René in gewijzigde vorm uit te gaan voeren, maar dat hij zeker wat aan het plan wil veranderen om de verkoopwaarde te vergroten. Onder meer wil hij meer ramen aan de voorzijde. Kan ik me voorstellen, maar ik geef hem ook mee dat het resultaat wat er nu ligt het product is van lang soebatten en aanpassen door René's bouwkundige Ronnie Elbers en zijn architecte Agnes Schneiders. Ben wel blij dat Douwe ook niet zo tevreden is met de esthetische waarde van dit bouwblok, en maak dat ook duidelijk. Douwe geeft vervolgens aan dat hij pas in januari een besluit zal nemen over wat er verder gaat gebeuren. Wat mij betreft is dat wel de limit. Ik heb al lang genoeg gewacht en wil nu weleens duidelijkheid over wat er achter het Polderhuis gaat gebeuren.

19 november 2003 - Eerst nog de kopers van eerder bij mijn huis. ZIj verkeren nog in de veronderstelling dat Rustenburgerstraat 6 nog te koop is, en werden daarover ook meerdere keren gebeld door de makelaar. Vervolgens kennis gemaakt met de nieuwe eigenaar, Douwe ter Keurs van Aedes Vastgoed, een goede bekende van René van Wiltenburg, maar meer een ontwikkelaar, niet een handelaar zoals René. Mijn netwerkje zegt dat hij tussen de 200.000 en 225.000 euro voor de grond heeft betaald. Dat is precies het resterende bedrag dat René nog goed moest maken nadat hij het Polderhuis aan mij had verkocht. Alle rente en investeringen van de afgelopen jaren natuurlijk niet meegerekend...

12 november 2003 - Nadat er vandaag een parade van potentiële kopers rond mijn huis gesignaleerd kon worden, hoorde ik aan het einde van de middag uit mijn netwerk het bericht dat Rustenburgerstraat 6 verkocht is. Van Wiltenburg sneakt eruit.

11 november 2003 - Afgelopen dagen vond er enige briefwisseling plaats tussen mijn advocaat en die van Van Wiltenburg. Van Wiltenburgs advocaat ontkent glashard het bestaan van een overeenkomst. Vastgoedjongens...

30 oktober 2003 - Vanaf de VIV gebeld met mijn advocaat Van Beugen. Hij had net gezien op het on-line veilingboekje dat de veiling tot nadere aankondiging is uitgesteld.

29 oktober 2003 - Ik noch mw. Van Dijk hebben nog iets vernomen van de notaris of Van Wiltenburg. Gezien de deadline die we ze hebben gesteld, wordt het tijd om een advocaat in de arm te nemen, wat we dus ook direct gaan doen.

27 oktober 2003 - Nog drie lichtblauwe Tretford-tegels opgehaald bij Peters Woninginrichting op de Rijnstraat. Nu nog leggen, maar ik kom er niet aan toe vanwege al dat gedoe...

Ondertussen probeer ik een kuub huis-aan-huis-kranten van GroenLinks Amsterdam die in mijn woonkamer staan geparkeerd weg te krijgen. Ik weet niet of mijn turf-fundatie bestand is tegen zoveel kilo's linkse actie.

27 oktober 2003 - Telefonisch overleg met mw. Van Dijk van de rechtsbijstand over verder te nemen stappen rond de voorgenomen veiling. Dhr. Paap van het notariskantoor meent begrepen te hebben dat de overeenkomst met Van Wiltenburg onder voorwaarde was dat het bouwplan werd uitgevoerd. Dat haalt je de koekoek: daar is nooit sprake van geweest, en bovendien ga je dan toch niet uitgebreid bij de notaris zitten zonder die voorwaarde te noemen, lijkt me. We wachten op een bericht van notaris Stein, die immers aanwezig was bij de bespreking van 13 augustus, en dus op zijn minst op grond van zijn beroeps-eer niet kan ontkennen wat daar wel en niet besproken is. En ook mr. Stein is a honorable man.

26 oktober 2003 - Volle bak in het Polderhuis. Broerke Daan en schoonzus Lidewij komen met Elise en Emiel logeren. Gaaf! Ik slaap voor het eerst zelf op mijn nieuwe zolder. Wat een rust.

23 oktober 2003 - Elke, het meisje dat op gezag van René haar autootje op het plaatsje parkeert gekapitteld, omdat ze zonder René's toestemming een vriend toestemming had gegeven ook zijn auto op het pleintje te parkeren. Het lukte me maar niet haar aan het verstand te peuteren dat niet elk stukje vrije ruimte in Amsterdam automatisch parkeerplek is, en zeker niet dat ze geen Sinterklaas kan gaan spelen met andermans eigendom. Autobezitters en ik, dat blijft een lastige combinatie.

23 oktober 2003 - Nog elf dagen te gaan tot de geplande veiling van de garage, en verder niks meer gehoord van de notaris of René. Ik volg Moniques advies op en stuur in wat dringender bewoordingen dan voorheen een brief aan zowel René als aan de notaris, die tevens de veilingmeester is. Niet aardig, wel nodig.

17 oktober 2003 - Foto's van het Rustenburgerstraatfeest on line gezet

13 oktober 2003 - Met Annemieke de vloerbedekking voor de zolder besproken. Een blauwe zee, dat wordt het. Annemieke is tegenwoordig expert in het leggen van Tretford-tegels, en biedt aan om ze ook hier te leggen. Fijn!

Ik bel nog even met Monique Krop (mijn adviserend makelaar). Zij suggereert dat het verstandig is om de afspraken van juli 2002 toch nog maar even op papier en aangetekend naar de notaris en René te sturen.

Als ik vervolgens aan het einde van de middag naar de tapijtwinkel wil gaan belt René. Hij las op deze site dat ik beweerde dat hij me onvoldoende inlichtte, maar wil dat graag recht zetten. Hij wist niet dat die veilingborden zo snel ter plaatse kwamen, na het besluit tot veiling. Vandaar. Bij deze dus rechtgezet.

6 oktober 2003 - Arjan Bakker op mijn antwoordapparaat. Hij had me willen bellen, maar was het vergeten. Hun plan is om een geschikte partner voor de uitvoering van het bouwplan te vinden via de veiling. Ik wist niet dat je ook via een veiling aan een partner kon komen :-)

5 oktober 2003 - Toch maar even een kort briefje geschreven aan René, om hem aan onze overeenkomst te herinneren. Het is nu immers onduidelijk wát er precies geveild gaat worden op 3 november.

4 oktober 2003 - Voor de geïnteresseerde koper van de garage achter het Polderhuis heb ik wat achtergrondinformatie bijeengeharkt (pdf).

3 oktober 2003 - Na een dag creatieve sessies in Lunteren gegeven te hebben kom ik uitgeput thuis: hangen er van die langwerpige veilingborden op de garage op nummer 6. Van die borden waarvan de typografie en vormgeving in geen honderdveertig jaar veranderd zijn, wat me altijd weer verbaast (maar waarover hier wordt gezegd dat het bewust vasthouden aan traditie is). 'Vrijwllige verkoping'! René van Wiltenburg gaat de garage en de grond achter mijn huis laten veilen op 3 november a.s. Exit hoogbouw (voorlopig?), exit aanbouw voor Bram Bos, exit tuintje? Interessante ontwikkeling. Wel wat vreemd dat René me niet eens inlicht. Een man een man, een woord een woord...?

Ik bedenk me wat er was gebeurt als ik in december 2001 wél was verhuisd naar de Tolstraat. Goede kans dat het Polderhuis in dat geval nu in een erbarmelijke staat verkeerde, of de speelbal van onroerendgoed-handel was geworden. Al met al toch wel een goede beslissing dus, om haar te kopen. Niet dat ik daar eerder aan twijfelde overigens :-)

Achtergrondinformatie bij dit object vind je hier (pdf).

2 oktober 2003 - Mailtje van vierde aannemer. Die vinden het kennelijk vreselijk eng allemaal:

"Wat wij voorstellen i.p.v. het dodebed, wat uitvoeringstechnisch niet mogelijk is, is het gebruik maken van vijzels (stempels) om de muurconstructie op te vangen.

Dit dient door de constructeur uitgewerkt te worden inclusief berekeningen.
Dit nieuwe voorstel dient door de gemeente te worden goedgekeurd.
Tevens moet hier bijzitten een uitgewerkt stut- en stempelplan inclusief berekeningen.

Na contact met Bouw- en Woningtoezicht dienen de volledige gegevens door de constructeur aangeleverd te worden.

Met de gegevens die wij nu tot de beschikking hebben kunnen wij u geen volledige offerte aanbieden."

Mailtje van mij terug:

"Het kan natuurlijk zijn dat jullie oplossing de enige mogelijke is, maar vooralsnog ga ik daar niet van uit, gezien het feit dat andere aannemers wél bereid waren om een offerte te maken op basis van het voorliggende plan. Ik zal dus ook op dit moment niet ingaan op jullie suggestie om een gewijzigd plan te laten maken en doorrekenen. Hetgeen dus kennelijk betekent dat ik van jullie geen aanbieding kan verwachten. Dat is jammer, maar het zij zo.

Mocht daar ooit aanleiding toe zijn, dan zal ik niet schromen om weer contact met jullie op te nemen.
Voor nu hartelijk bedankt voor de moeite die jullie er tot nog toe hebben ingestoken."

30 september 2003 - Ik bel Arjan Bakker, de compagnon van René van Wiltenburg, met de bedragen van de offertes. We hebben elkaar anderhalve maand niet gesproken, en van de notaris hebben we beide ook niks meer gehoord. Arjan was ook niet meer met het project bezig geweest. Typisch, indachtig de haast waarmee ze eerder weleens opereerden.

29 september 2003 - Derde offerte funderingsherstel binnen. Nog goedkoper dan de vorige, maar met minder specificatie en schijnbaar wat meer stelposten of niet gecalculeerde posten.

27 september 2003 - Verjaardag van architect Martin Breidenbach in Viersen, Duitsland. Met Federweißen en Zwiebelkuchen. Ernstig lekker. Jammer dat ik diezelfde avond alweer terug naar Amsterdam moet om de volgende ochtend Aus tiefer Not schrei ich zu Dir te zingen. Anders had ik misschien nog een bezoek kunnen brengen aan zijn 'Garten Siedlung', een ambitieus project voor 50 droomhuizen in een tuinachtige omgeving, geïnspireerd op de ideeën van de Britse architect Ebenezer Howard (1850-1928).

25 september 2003 - Eén van de aannemers vroeg om een overzicht van de kabels en leidingen om het huis, vanwege de noodzaak om het huis te stutten als de betonvloer eruit gaat. Met een aantal telefoontjes en faxen was het geregeld. Een overzicht vind je hier. Dat wordt nog een lastige klus!

24 september 2003 - Mailtje van de ambtenaar van BWT met complimenten over de helderheid van mijn afrekening. Hij is druk in de weer met puinruimen. Lekker transparant.

22 september 2003 - Polderhuisdag. ’s Ochtends eerst twee aannemers (na elkaar) op bezoek voor offertes funderingsherstel. Eén is lekker eigenwijs, ook richting mijn constructeur. Zo langzamerhand krijg ik de indruk dat die wel héél voorzichtig is. Daarna bezoek van de ambtenaar BWT van het stadsdeel die nu belast is met de afwikkeling van subsidieverzoeken als die van mij. De eerdere ambtenaar is al maanden uit de roulatie, maar heeft vrijwel niets aan dossiervorming gedaan. Puinruimen dus. Een goed gesprek klaart aan beide zijden een heleboel op. De ambtenaar ziet met verbazing wat er allemaal gebeurd is met het eerste subsidieverzoek. Hij wijt dat aan een institutioneel conflict tussen stadsdeel en Bureau Monumentenzorg over het beheer en de zeggenschap over het budget. Hij blijkt een praktisch ingesteld man. De middag besteed ik aan het afronden van de afrekening van het project dak en om half zes ligt de envelop op het stadsdeelkantoor. Hè, hè, dat werd tijd.

18 september 2003 - Op het postkantoor twee enveloppen van het Stadsdeel Oud Zuid opgehaald. Inderdaad: de vergunningen voor het funderingsherstel. Binnen 4,5 maand gerealiseerd. Dank je wel! Goed gedaan Stadsdeel Oud Zuid.

17 september 2003 - Broer Jan jarig én mijn proefschrift in achtvoud op de Vrije Univreriteit ingeleverd voor de leescommissie. It's done!

17 september 2003 - De postbode heeft twee aangetekende stukken aangeboden van Stadsdeel Oud Zuid op een moment dat ik er niet was. Dat zal de bouw- en monumentenvergunning wel zijn voor het funderingsherstel! Lekker snel, een kleine 4,5 maand!

13 september 2003 - Buurtfeest in en tegenover mijn huis. Van 3 uur ’s middags tot 3 uur ’s nachts. Weer bijzonder fijn! 'Nieuwe' buren spreken me makkelijk aan met vragen over het Polderhuis én over de prangende kwestie waarom ik toch de godganse dag achter mijn computer voor het raam zit. Goede vraag. Antwoord: bij gebrek aan geraniums.

11 september 2003 - Goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws is dat mijn bouwvergunning bijna rond is. Het slechte nieuws is dat de commissie Welstand bezwaar heeft gemaakt tegen het plan voor de nieuwe aanbouw: zowel tegen het uitsteken, als tegen de hoogte maken de deskundigen bezwaar. De commissie schrijft:

"Bezwaar. Het betreft het aanbrengen van een nieuwe aanbouw achter het 'polderhuis', één van de laatste restanten van de dorpse bebouwing van voor de 19e eeuwse uitbreidingswijk de Pijp. De nieuwe aanbouw vervangt de bestaande aanbouw en moet een 'brug' vormen tussen het polderhuisje en de nieuwe hoogbouw die er vlak achter komt. In tegenstelling tot de oude aanbouw van één laag is de nieuwe aanbouw volgens het voorstel twee lagen en wordt hij transparant uitgevoerd in glas en staal.
De bestaande aanbouw verkeert in een matige technische staat en vertegenwoordigt weinig monumentale waarden. Daarom is het vervangen van deze aanbouw in beginsel acceptabel. De nieuwe aanbouw is echter ondanks de transparante constructie meer nadrukkelijk aanwezig dan de huidige aanbouw, wat met name te maken heeft met het verleggen van de rooilijn tot buiten de gevel van het eigenlijke polderhuis.
De commissie is van mening dat een aanbouw, meer bescheiden van omvang wenselijk zou zijn, waardoor het polderhuis een meer op zichzelf staand element blijft. Zij adviseert daarom de bestaande rooilijn van de aanbouw aan te houden en wat de hoogte betreft te streven naar een zo groot mogelijke beperking."

Die 'zo groot mogelijke beperking' komt erop neer dat ik feitelijk alleen maar één verdieping kan hebben daarachter, omdat de hoogte tot de dakgoot het minimum is voor twee bruikbare etages. Dat de bouwvergunning van Van Wiltenburg wél twee verdiepingen voor mijn aanbouwtje inhield en toch is goedgekeurd was, volgens de secretaris van de commissie, een kwestie van een afweging die soms anders kan uitvallen... Mmmm

5 september 2003 - Emilie Escher, die eind juni bij me op bezoek was geweest voor een interview, krijgt haar verhaal geplaatst in het Parool. Ik merk dat pas 's avonds bij thuiskomst, als het bezoek aan deze site weer eens flink is toegenomen.

4 september 2003 - Derde, en hopelijk definitieve versie van mijn proefschrift ingeleverd.

4 september 2003 - Drie heren van één van de bouwbedrijven die ik heb uitgenodigd om een offerte te maken komen langs om poolshoogte te nemen. Leuke lui, met duidelijk verstand van zaken. Ze vinden het duidelijk een leuk project. Lastig ook: hoe kunnen we het Polderhuis aan de voorkant ondersteunen met 'dodebedden' als er tegelijkertijd allerlei kabels en leidingen door dat stuk van de straat lopen? Waarschijnlijk moeten we daar toch iets anders op verzinnen. De heren hebben wel een idee, en leggen dat voor aan constructeur Berkhout.

21 augustus 2003 - Vergadering van het comité dat het Buurtfeest op 13 september organiseert...

20 augustus 2003 - De eerste offerte is binnen. Pfioei. Nog hoger dan Berkhout had begroot. Dit wordt een project dat kwa financiën mogelijk even duur is als het hele dak.

14 augustus 2003 - Ik bel verschillende aannemers om offertes voor de vernieuwing van de fundering van het Polderhuis.

13 augustus 2003 - Bespreking bij Notaris Stein van het kantoor Brummelhuis & Stein, de vaste notaris van René van Wiltenburg. Arjen is er, René niet. Ovre de detailkwesties worden we het snel eens, maar de big issues (lees: geld) schuiven we naar voren. Aan het einde van het gesprek meldt Arjen dat het hele plan misschien niet doorgaat, omdat de markt zo slecht is. Pas achteraf realiseer ik me hoe raar dit is: een jaar lang heeft René met op het hart gedrukt dat we een gentlemen's agreement hadden ('Een man, een man, een woord, een woord'), en nu blijken zij dus te overwegen die overeenkomst toch op te zeggen. Beetje vreemd. Anderzijds, Arjen & Trisha zullen blij zijn als die grote kolos hun uitzicht niet zal benemen.

11 augustus 2003 - Ik fiets naar Bureau Monumentenzorg & Archeologie om mijn aanvraag voor een Voorinformatieprocedure in te dienen.

6 augustus 2003 - Ik vul de formulieren in voor de Energiepremie. Met dat enorm warme dak van me kan ik ook nog subsidie krijgen vanwege de isolatie.

6 augustus 2003 - Bespreking met Monique Krop in hun kantoor in de Utrechtsedwarsstraat over de 23 punten die ik op papier heb gezet.... De volgende dag fax ik ze naar de notaris en stuur ze cc: naar René.

4 augustus 2003 - Tweede versie proefschrift ingeleverd.

1 augustus 2003 - Arjen Bakker belt weer om een afspraak voor de notaris te maken. Ik vind dat prima, maar meld dat ik nog wel de nodige detailkwesties heb, die ik graag geregeld wil zien. Bakker vraagt me om die op papier te zetten en naar de notaris te sturen.

31 juli 2003 - Martin laat High-res foto's van de tekeningen voor de nieuwe aanbouw aan me sturen, zodat ik die kan indienen bij Monumentenzorg voor een zogenoemde 'Monumentenvoorinformatie'. Daarmee kijken we of het plan bij Monumentenzorg en de Welstand door de beugel kan, voordat we een bouwvergunning aanvragen. Zie de foto hiernaast voor een zijaanzicht. Kenmerkend is de zeer transparante wijze van uitvoering: veel glas, weinig constructie. Martin heeft een houtconstructie in zijn hoofd, die bijzonder licht is. De horizontale gedeelten kragen om het Polderhuis heen, en leggen zo een relatie met zowel het monument, als met de geplande nieuwbouw achter.

28 juli 2003 - Afspraak met Monique Krop om de dingen rond de overdracht door te spreken. Heb het nodige op papier gezet. Haar advies is vooral handig om zeker te weten dat ik niks vergeten ben én dat ik best zakelijk kan zijn in deze.

23 juli 2003 - Arjen Bakker belt om te vragen of we naar de notaris kunnen om afspraken te maken over de overdracht van grond en dergelijke. Ik bel Deenik & Krop, mijn makelaar, om advies. Bart-Jan Deenik gaat morgen op vakantie, maar zijn compagnon Monique Krop is beschikbaar.

21 juli 2003 - Martin is weer hier, nu om de afrekening van het dakproject met me door te nemen. In de zon op het bankje proberen we zijn Windows computer aan mijn iBook te koppelen. Lukt niet erg. Wat wel lukt is luisteren naar Ilse Fromm Michels, prachtige pianomuziek. Tegen lunchtijd komt vriendin Bettina, waarmee we lunchen bij Bloemers.

4 juli 2003 - Ik heb een afspraak met Han van der Zanden van Monumentenzorg om het voorstel van Martin te bespreken. Martin is er speciaal voor naar Amsterdam gekomen, terwijl hij het beredruk heeft met zijn eigen grote project in Duitsland, de Garten Siedlung. Hij heeft een maquette op schaal 1:200 gemaakt, die er prachtig uitziet (zie foto hiernaast). Han van der Zanden laat zijn deskundige oog erover vallen en geeft de nodige tips en commentaar. Vervolgens bedenk ik dat het misschien handig is om direct René van Wiltenburg in te lichten: dit plan is toch wel wat anders dan in hun bouwvergunning staat vermeld. In ieder geval strekt de aanbouw zich uit tot rechtsvoor het Polderhuis.

Nadat eerst René even met twee zware jongens is langsgeweest en concludeert dat hij hier niks over kan zeggen behalve 'Ich hasse dieses Projekt', komt tegen tweeën Arjen Bakker, die bereidwillig meekijkt, maar wel concludeert dat dit niet tegelijkertijd met de nieuwbouw kan worden uitgevoerd. Dat moet dus op mijn verantwoording later geschieden. Ik bevestig dat.

Nadat we nodige afspraken hebben gemaakt vertrekt Martin weer naar Duitsland, gereden door zijn elegante chauffeusse.

1 juli 2003 - Proefschrift in eerste concept ingeleverd!

20 juni 2003 - Conclaaf met Martin en Annemieke. 's Ochtends is er ook een tekstschrijver van Koramic, waar mijn dakpannen vandaan komen, om een verhaal over de renovatie te schrijven voor een reclamebrochure. Martin en Annemieke hebben de plannen al besproken als ik uit overleg van mijn werk kom. Het zal Martin weer niet zijn: hij komt met een voorstel dat ambitieuzer en gekker is dan ik had gedacht. Hij stelt voor om een uitbouw te maken die de hoge nieuwbouw achter het Polderhuis enigszins 'koloniseert'. In die aanbouw realiseert hij een speciale 'tandemgarage', die via de wc naar de entree leidt... En om het nog gekker te maken reserveert hij een van de vier ruimten voor een plantenkas, zodat de Klima in de slaapkamer optimaal is. Je moet er maar opkomen. Wij vinden het prachtig.

18 juni 2003 - Arjen Bakker, de compaan van René vanb Wiltenburg, heeft me gevraagd om een bestek voor het nieuw te bouwen achtergedeelte. Ik heb vervolgens Martin Breidenbach gevraagd om hiervoor een plan te maken. Deze dagen is Martin in Amsterdam, onder meer om zich in de mogelijkheden te verdiepen. Ik laat de sleutel achter bij Kroatisch Restaurant Split omdat ik zelf voor mijn werk de hele woensdag de hort op ben.

21 mei 2003 - Overleg met constructeur Berkhout over de mogelijkheden om een nieuwe fundering onder het Polderhuis te zetten. Inmiddels weten we dat het huis op turf staat, dus niet op palen. Niks aan de hand, zo staat het al 140 jaar, maar het wordt wel een probleem als er achter zware nieuwbouw wordt gepleegd. Een fragiel evenwicht is dan makkelijk verstoord. Berkhout wil vier palen van 19 meter onder het huis laten slaan. Die worden dan met een betonnen vloer en kassen in de muur aan het Polderhuis bevestigd.

[Tsjee, inmiddels is het begin september en ik heb al meer dan drie maanden niks aan deze site gedaan. In die tijd vooral bezig geweest met de afronding van mijn proefschrift (naast mijn werk). Nu die toch echt is ingeleverd wordt het tijd voor een flinke update!]

16 mei 2003 - Muziekfeest met de jazzformatie Matter of Groove in de boerderijvan architect Martin Breidenbach en zijn vrouw Cornelia, in Viersen. Erg leuk om iedereen weer te zien (waaronder Alfred, Lui, Martin en Bernhard). Het wordt weer ernstig laat, en de volgende dag zoek ik Bernhard nog even thuis op. Alfred is daarna niet thuis, dus pak ik om half vijf de trein terug naar Nederland.

14 mei 2003 - ’s Middags overleg met René en zijn compaan Arjen over de voortgang met betrekking tot de nieuwbouw achter. De vergunning voor het hoge gebouw achter het polderhuis is verleend.

14 mei 2003 - Mijn Oostenrijkse dakloze Gernot Lang blijkt vannacht zelfmoord te hebben gepleegd. Ik zag hem vannacht nog wegfietsen... Vanochtend om kwart over zes werd ik gewekt door de politie, die een brief van mij voor hem aan het CWI in zijn binnenzak had gevonden. Onze verhouding was op een dieptepunt nadat hij voor de tweede keer om onduidelijke redenen geweigerd had om werk te accepteren, en ik had daarop mijn gastvrijheid stopgezet. De eenzaamheid is hem kennelijk teveel geworden. Wat een ellende...

Voor het nieuws van de dakrenovatie klik je hier.