Dakdeel

Laatste update: 9 juni 2016

Polderhuis 1992 Polderhuis 2014

Niet zo... / Nicht so... (1992)

Maar zo! / Aber so! (2014)

 

Het Polderhuis in de Amsterdamse Pijp is een bijzonder arbeiderswoninkje, dat in 1865 werd gebouwd. In die tijd heette dit gebied nog Nieuweramstel, en bestond de omgeving voornamelijk uit gras, tuinderijen en luxe buitens aan de Amstel voor de rijke Amsterdammers. De rest van De Pijp, met zijn typische pijpenladen, werd na de annexatie door Amsterdam in 1896 uit de grond gestampt.

De huidige eigenaar, Bram Bos, kwam er in 1988 wonen als jong studentje. Tot 1997 gebeurde er helemaal niets met het huis, behalve dat een Mercedes tegen de pui aanreedt. Dat was de genadeklap voor het dak, dat in de jaren daarna langzaam in elkaar zakte. De zeilen om lekkage tegen te gaan werden elk jaar groter.

In 1997 kwam Jeltsje Kroes in het Polderhuis wonen, zag de schoonheid van het krot, en startte met Bram, en met hulp van vrienden en vriendinnen de pre-renovatie: alle buitenschilderwerk werd gedaan. In 1998 publiceerde Bram een boekje met de geschiedenis van het pand en legde contact met stadsdeel De Pijp (niet lang daarna gefuseerd met Zuid tot Oud-Zuid). Die zette het pand in 2000 op de gemeentelijke monumentenlijst.

In 2000 werd het pand plus de garage erachter door de gebroeders Overweg verkocht aan een projectontwikkelaar, die Bram had beloofd het Polderhuis te renoveren als hij vertrok. Halverwege 2001 was Bram dan ook bijna weg – een huurhuis in de Tolstraat was al geschilderd – alleen de verhuiskaarten moesten nog de deur uit.

In een vlaag van verstandsverbijstering bedacht Bram zich echter en vroeg op een mooie ochtend aan de projectontwikkelaar of hij het pand mocht kopen. Ondanks het belachelijk hoge bedrag, was dat binnen zes dagen gefikst. Op 3 januari 2002 passeerde de acte, en was de huurder van het meest wrakke pand van de Pijp opeens eigenaar van een belofte 'met authentieke details'...

Tussen 2002 en 2009 is op deze website uitgebreid beschreven wat er vanaf dat moment gebeurde met het Polderhuis. Daarna was het lange tijd stil op de site. Niet dat er niks gebeurde, integendeel. Vanaf 2012 werd het terrein achter het Polderhuis uiteindelijk ontwikkeld, met Miss Backdrop, waarna ook de rest van de renovatie van het Polderhuis kon plaatsvinden.

Eind juni 2015 bestond het Polderhuis 150 jaar. Mijn dochter Jeanne Bos legde de laatste steen, samen met Anton Jan Cozijnsen, een verre verwante van het elfjarige jongetje dat in 1865 de eerste steen legde. En is de renovatie echt klaar.


Nog steeds te koop: Polderhuis in de Pijp (het boekje dan :-) )

Voorkant Polderhuis in de Pijp

Speciale Duurzame huizenroute thematour in het Polderhuis

Op 14 juni is er een speciale Duurzame Huizenroute thematour naar het Polderhuis. Deze tour is inmiddels geheel volgeboekt.


Duurzaam gerenoveerd

Het Polderhuis is op verschillende manieren bijzonder duurzaam gerenoveerd. Sinds kort heeft het zelfs een officiële energie-index van 0,63, wat neerkomt op een Energielabel van bijna A++. Op deze pagina lees je er meer over. Ook is een aparte brochure te downloaden over het energiesysteem. Op de Elga-pagina ga ik in op mijn ervaringen met deze warmtepomp.


Bijna klimaatneutraal

Door de wandtemperatie, een warmtepomp en een zonnecollector gebruikte het Polderhuis in 2015/2016 nog maar 1219 kWh voor verwarming, en zo'n 50 m3 gas voor warm water en incidentele bijverwarming. Er werd meer dan een ton CO2-uitstoot vermeden. Een vergelijkbaar huis verbruikt overigens volgens mindergas.nl meer dan 2100 m3 gas voor verwarming en warm water.


Eregalerij

De eregalerij is een lijst van bedrijven die uitstekend werk hebben geleverd bij de renovatie tussen 2002 en 2015. Huur ze in!


Met dank aan

De renovatie van het Polderhuis aan de Rustenburgerstraat in Amsterdam is te danken aan de inzet van velen. De Duitse Mannschaft vanzelfsprekend: vaklieden met humor. Diverse vrienden, vriendinnen en familie, die altijd bereid waren om de handen uit de mouwen te steken – ook als er haast bij was. Ambtenaren en projectontwikkelaars, die ook!

Speciale vermelding verdienen ook vier financiers van dit project: het stadsdeel Amsterdam Oud Zuid dat me over vijftien jaar een flink bedrag als subsidie geeft. Het Prins Bernhard Cultuurfonds, dat me tot die tijd een deel van dat bedrag tegen een lage rente uitleent. De gemeente Amsterdam, vanwege de subsidie Woningisolatie en de Energielening Amsterdam. En tot slot mijn ouders, die het natuurlijk eigenlijk heel onverstandig vonden dat ik me in dit avontuur stortte, maar me wél ruimhartig van liquide middelen hebben voorzien, en dan óók nog kwamen klussen.